NOW PLAYING
SONG
-
ARTIST
-
ARTICLES

ไปดูมาแล้ว : Phantom Thread (เส้นด้ายลวงตา)

Feb 23, 2018 / ดู 253 ครั้ง

แดเนี่ยล เดย์-ลิวอิส ประกาศจะอำลาอาชีพนักแสดงโดยมี Phantom Thread เป็นหนังเรื่องสุดท้ายของเขา เขาเป็นนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่มีผลงานออกสู่สายตาไม่บ่อย แต่ทุกครั้งที่ปรากฏตัว เขาจะดำดิ่งลงไปเป็นตัวละครตัวนั้นอย่างกลมกลืนและน่าตะลึงงัน
 
Phantom Thread เป็นการร่วมงานครั้งที่สองของเดย์-ลิวอิสกับผู้กำกับ พอล โธมัส แอนเดอร์สัน หลังจากที่เขาคว้าออสการ์จากหนังของแอนเดอร์สันมาแล้วจาก There Will Be Blood ในปี 2007 มาครั้งนี้ เดย์-ลิวอิส รับบทเป็น เรย์โนลด์ วูดค็อก นักออกแบบเสื้อผ้าและช่างตัดเสื้อในวงการแฟชั่นชั้นสูงของลอนดอนในยุค50 งานที่ต้องใช้ความละเอียดประณีตทุกรายละเอียดได้หล่อหลอมให้ตัวละครตัวนี้กลายเป็นผู้ที่กระหายความสมบูรณ์แบบจนนำไปสู่บุคลิกลักษณะนิสัยที่ชอบสันโดษ จุกจิก และอยู่กับใครได้ไม่นาน จนกระทั่งมาเจอกับผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่งที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดกาล
 
เรย์โนลด์ วูดค็อก ( แดเนี่ยล เดย์-ลิวอิส ) นักออกแบบเสื้อผ้าชั้นสูงที่ได้รับความวางไว้ใจจากบรรดาไฮโซ เชื้อพระวงศ์ ผู้มีชื่อเสียงและบุคคลในสังคมชั้นสูงมาอย่างยาวนาน การคลุกคลีกับวงการแฟชั่นระดับสูงเช่นนี้ทำให้เขากลายเป็นคนที่เรียกร้องหาความสมบูรณ์แบบอยู่้เสมอ นิยมความสันโดษ ชอบอยู่เงียบๆกับสมาธิของตัวเอง และมักจะคบกับใครได้ไม่นาน แต่วูดค็อกมีพี่สาวที่ชื่อ เซริล ( เลสลี่ แมนวิลล์ ) ที่เข้าใจเขาทุกอย่าง และดูเหมือนจะเป็นเพียงคนเดียวที่รู้จุดอ่อนอะไรบางอย่างในตัวน้องชายที่ไม่เคยแสดงให้ใครเห็น จนกระทั่งเขาได้พบกับ อัลม่า ( วิคกี้ ครีพส์ ) หญิงสาวพนักงานเสิร์ฟแห่งหนึ่ง ที่เข้ามาทำให้ชีวิตและความคิดของวูดค็อกเปลี่ยนไป แต่อัลม่าเธอก็มีวิธีจัดการกับวูดค็อกในรูปแบบของเธอเอง และดูเหมือนว่าวูดค็อกก็เต็มใจที่จะทำตามสิ่งที่อัลม่านำเสนอ เพื่อที่จะได้ปลดปล่อยตัวเองด้วยเช่นกัน
 
แน่นอนว่าพล็อตเรื่องในแนวรักๆใคร่ๆและการก้าวผ่านอุปสรรคด้วยการเอาชนะใจอีกฝ่ายคือพล็อตที่ผ่านตาคนดูมาแล้วมากมาย แต่พอล โธมัส แอนเดอร์สัน ได้พิสูจน์ความเหนือชั้นด้วยการใส่รายละเอียดด้านอารมณ์ของตัวละครให้เป็นการเข้าไปสำรวจจิตใจลึกๆของมนุษย์ที่ถูกซ่อนอยู่ได้อย่างเข้าถึงและเปรียบเปรยชีวิตตัวละครผ่านสัญลักษณ์ของผืนผ้าและงานตัดเย็บออกมาได้อย่างมีชั้นเชิงและมีระดับมาก
 
แดเนี่ยล เดย์-ลิวอิส กลมกลืนไปกับบทนักออกแบบเสื้อผ้าได้อย่างน่าอัศจรรย์ นอกจากบุคลิกภายนอกที่ผู้ชมเชื่อได้อย่างสนิทใจแล้ว การถ่ายทอดบทของผู้ชายที่ดูแข็งแกร่ง แต่ภายในนั้นช่างเปราะบางก็ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นกัน
 
นอกจากนี้ Phantom Thread ยังมีองค์ประกอบที่โดดเด่นด้านงานเทคนิคและโปรดักชั่นที่ช่วยโอบอุ้มหนังให้มีความสมบูรณ์แบบได้อีกด้วย ดนตรีประกอบของจอห์นนี่ กรีนวูด ที่เล่นกับดนตรีประเภทเครื่องสายและใช้ความเงียบงันได้อย่างถูกที่ถูกจังหวะ เสื้อผ้าของมาร์ค บริดเจสมีความลงตัวไม่ขโมยความเด่นมากไปกว่าน้ำหนักของเรื่องราวที่ถูกเล่า นับเป็นผลงานของผู้กำกับแอนเดอร์สันที่หรูหราดูแพงแต่ซ่อนความน่าสะพรึงในแบบฉบับของเขาได้อย่างลงตัว
 
บางครั้งสิ่งที่ถูกซ่อนไว้ในตัวเองก็กำลังรอคอยการปลดปล่อย และมนุษย์ก็เต็มใจหากจะมีใครสักคนมาปลดเปลื้องให้หลุดจากกรอบที่ถูกพันธนาการมาทั้งชีวิต
 
หนังเข้าชิง6 ออสการ์ รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ไปดูการแสดงทิ้งทวนเรื่องสุดท้ายก่อนอำลาวงการของแดเนี่ยล เดย์-ลิวอิส และการแสดงของสองนักแสดงสาวที่เด็ดขาดไม่แพ้กัน วิคกี้ ครีพส์ และ เลสลี่ แมนวิลล์
 
งานระดับมาสเตอร์พีซอีกเรื่องของผู้กำกับ พอล โธมัส แอนเดอร์สัน
 
 
- เขียนโดย คุณนครินทร์ เพจไปดูมาแล้ว