NOW PLAYING
SONG
-
ARTIST
-
ARTICLES

ไปดูมาแล้ว : The Square (อาร์ต ตัวแม่งงงงงง)

Feb 12, 2018 / ดู 911 ครั้ง

เรื่องเดียวในผู้เข้าชิงออสการ์สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศปีนี้ที่ได้เข้าฉายในบ้านเรา ( ตอนนี้ลาโรงไปเรียบร้อยแล้ว ! ) The Square มีธีมที่เกี่ยวกับการประชดประชันในงานศิลปะ มีตัวละครหลักเป็นคนมั่นๆแต่ทำอะไรบ้าบอขาดสติจนทำให้ชีวิตไม่อยู่ในรูปในรอย ตัวละครรายล้อมก็มีแต่บุคคลที่ไม่น่าเข้าใกล้สักเท่าไหร่ หนังมีความยาวถึงสองชั่วโมงเกือบครึ่งแต่ก็น่าแปลกที่หนังสวีดิชเรื่องนี้กลับทำให้เราตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา มันทั้งบ้า ทั้งตลก ทั้งเสียดสี และพาผู้ชมให้ตกอยู่ในอาการสตั้นท์ได้อย่างเหลือเชื่อ!
 
The Square คือเรื่องของภัณฑารักษ์ผู้ดูแลหอศิลป์ชื่อดังแห่งหนึ่งในสต็อคโฮล์ม เขากำลังจะมีงานแสดงศิลปะที่น่าจับตางานหนึ่ง โดยได้สร้างสัญลักษณ์สี่เหลี่ยมไว้ตรงลานหอศิลป์และกำหนดให้สี่เหลี่ยมนี้เป็นพื้นที่ตัวแทนของความเท่าเทียมกันของสิทธิและหน้าที่ เมื่อธีมของงานดูยิ่งใหญ่ขนาดนี้ จึงจำเป็นต้องทำแคมเปญโฆษณาให้เตะตาผู้คนที่สุด แต่แล้วแคมเปญที่ว่า ก็ออกสู่สายตาสาธารณชนด้วยผลตอบรับที่ดิ่งลงเหวและทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
 
ผู้กำกับ รูเบน ออสต์ลันด์ เล่าเรื่องราวในแวดวงศิลปะที่ส่งผลกระทบกับชีวิตของตัวละครนำอย่าง คริสเตียน ( เคลย์ แบง ) ไม่เพียงแต่ในหน้าที่การงานของเขาเท่านั้น แต่ยังเจาะลึกเข้าไปถึงความอ่อนไหวทางจิตใจและระดับความยับยั้งชั่งใจของคริสเตียนที่ส่งผลเลวร้ายตามมา
 
บทภาพยนตร์ของ The Square นำศิลปะไปเกี่ยวโยงกับอิทธิพลของสื่อโซเชียลและเรื่องของชนชั้นในสังคมได้อย่างแสบสันต์ มันเต็มไปด้วยตัวละครที่ผิดเพี้ยนและเก็บกด หนังมีซับพล็อตหลายเรื่องหลายประเด็นแต่ก็ทำหน้าที่พยุงพล็อตหลักให้ชัดเจนขึ้นโดยเฉพาะการโฟกัสไปที่ตัวละครนำอย่างคริสเตียนที่ชีวิตบิดๆเบี้ยวๆของเขานั้นต้องเจอแต่เรื่องน่าปวดหัวสารพัด
 
The Square สร้างฉากจำอันทรงพลังฉากหนึ่งที่ซัดคนดูได้อย่างตะลึงงัน มันเป็นฉากงานเลี้ยงหรูของคนในวงการศิลปะ ซึ่งทุกคนถูกบังคับให้ดื่มด่ำกับการแสดงหนึ่งที่มีนักแสดงออกมาเล่นเป็นลิง ซีนนี้ได้บ่งบอกอะไรหลายอย่างให้กับคนดู มันเป็นฉากที่สร้างความกดดันทั้งคนในจอและผู้ชมนอกจอ เป็นฉากที่จิกกัดผู้ที่สถาปนาตัวเองว่าเป็นตัวจริงในงานศิลปะได้อย่างเจ็บแสบที่สุด
 
The Square มีความน่าสนใจและดีงามในแบบฉบับของหนังที่ท้าทายประสบการณ์ในการดูหนังในอีกรูปแบบหนึ่ง มันเป็นหนังที่มีเอกลักษณ์และไม่เดินตามสูตรสำเร็จ อะดรีนาลีนแห่งการตื่นตัวของผู้ชมนั้นเกิดขึ้นในทุกๆวินาทีแห่งการนั่งชม
 
- เขียนโดย คุณนครินทร์ เพจไปดูมาแล้ว